اگر بی علتی بپذیردم باز

براند از درگه خویشم بیکبار

که کس زهره نداشت از خلق درگاه

که گوید: از چه رد کردیش ناگاه؟

عجب نبود که نتوان داد آواز

چو بی علت شد ستم رانده او

شوم بی علتی هم خوانده او