که تا تو زخم نکنی ندهمت هیچ

ازو می خواست چیزی، می ندادش

بسی بر پیش دکان ایستادش

زبان بگشاد دکاندار پر پیچ

چو کردی زخم، از من نقد می جوی

وگر نه همچنین می باش و می گوی

برهنه کرد رند اندام حالی