خدایا من چو آن رند گدایم

بده چیزی که یابم از تو راحت

تنم چون جمله مجروحست اکنون

ازین پس نوبه روحست اکنون

که بر تن نیست بی صد زخم جایم

ز سر تا پای من چندان که جوئی

جراحت پر بود چندان که گوئی