ز سر تا پای من چندان که جوئی

ازین پس نوبه روحست اکنون

خدایا من چو آن رند گدایم

که بر تن نیست بی صد زخم جایم

جراحت پر بود چندان که گوئی

دمی هرگز براحت برنیارم

که سر از صد جراحت بر نیارم