تو هم از فضل خاک آن درش کن

بعطر نظم نامت کرد خوش بوی

چه گر عطار ازان خوش گوی بودست

که نامت جاودان خوش بوی بودست

بنام خویشتن نام آورش کن

که جز از فضل تو روئی ندارد

گر از طاعت سر موئی ندار