بنام خویشتن نام آورش کن

چه گر عطار ازان خوش گوی بودست

که نامت جاودان خوش بوی بودست

تو هم از فضل خاک آن درش کن

که جز از فضل تو روئی ندارد

گر از طاعت سر موئی ندار