زهی رتبت که ازمه تا بماهی

همه آثار صنع قدرت اوست

نکوگوئی نکو گفتست در ذات

که التوحید اسقاط الاضافات

بود پیشش چو موئی از سیاهی

زهی عزت که چندان بی نیازیست

که چندین عقل و جان آنجا ببازیست