زهی حشمت که گر در جان درآید

بود پیشش چو موئی از سیاهی

زهی عزت که چندان بی نیازیست

که چندین عقل و جان آنجا ببازیست

ز هر یک ذره صد طوفان برآید

زهی وحدت که موئی در نگنجد

در آن وحدت جهان موئی نسنجد