زمین چون موم گرداند فلک هم

زهی ملکت که واجب گشت لابد

که نه نقصان یذیرد نه تزاید

زهی قوت که گرخواهد بیک دم

زهی شربت که در خون می زند جان

بامید سقاکم ربکم خوان

زهی ساحت که گر عالم نبودی