زهی شربت که در خون می زند جان

که نه نقصان یذیرد نه تزاید

زهی قوت که گرخواهد بیک دم

زمین چون موم گرداند فلک هم

بامید سقاکم ربکم خوان

زهی ساحت که گر عالم نبودی

سر موئی از آنجا کم نبودی