نه برگ خامشی نه روی گفتن

زهی مهلت که چون هنگام آید

بموئی عالمی دردام آید

زهی شدت بحجت برگرفتن

زهی عزلت که چندانی زن و مرد

دویدند و ندیدند از رهش گرد

زهی غفلت که ما را کرد زنجیر