زهی عزلت که چندانی زن و مرد

بموئی عالمی دردام آید

زهی شدت بحجت برگرفتن

نه برگ خامشی نه روی گفتن

دویدند و ندیدند از رهش گرد

زهی غفلت که ما را کرد زنجیر

وگرنه نیست ازما هیچ تقصیر