خدایش بود پشت و چرخ یاور

چو از توران سوی ایران سفر کرد

چو کیخسرو به جیحون بر گذر کرد

ستورش بود کشتی بخت رهبر

نگر تا چون یقین دلش بد پک

که بر رودی چنان بگذشت بی باک

چو نشکوهید او را دل ز جیحون