چو نشکوهید او را دل ز جیحون

خدایش بود پشت و چرخ یاور

نگر تا چون یقین دلش بد پک

که بر رودی چنان بگذشت بی باک

چرا بشکوهد از حال دگر گون

نه از گرما شکوهد نه ز سرما

نه از ریگ و کویر و کوه و دریا