ابا خوبی و با نغزی و رنگش

بزرگ و گرد و ناهنوار چون کوه

ز رخشانی چو خورشید سما بود

خراج شام یک سالش بها بود

بر آمد سی و شش مثقال سنگش

ازان پس آمدش منضور و خلعت

لوای پادشاهی از خلیفت