ز ما یابی هر امیدی که داری

درین شاهی چو از یزدان بترسم

هر آنچ از من بپرسند از تو پرسم

چو کار ما به کام ما گزاری

امید و رنج تو صایع نمانیم

ترا زین پس به افزونی رسانیم

هر آن گاهی که تو شایسته باشی