هر آن گاهی که تو شایسته باشی

ز ما یابی هر امیدی که داری

امید و رنج تو صایع نمانیم

ترا زین پس به افزونی رسانیم

به کار بیش از این باثسته باشی

به بهروزی امید دل قوی دار

که فرمانت بود با بخت تو یار