صز خوی خوش بهار آرد به بهمن

که به زو مهتری دیگر ندارد

صچنان خوش خو چنان مردم نوازست

که گویی هر کس او را طبع سازستص

به تیره شب از طلعت روز روشنص

که و مه را چو بینی در سپاهان

همه هستند او را نیک خواهانص