چو نام او شنیدند آمدند باز

که یکسر چون بیابان بود ویران

زدهها مردمان آواره گشته

همه بی توشه بی پاره گشته

ز کوهستان و خوزستان و شیراز

یکایک را به دیوان خواند و بنواخت

بدادش گاو و تخم و کار او ساخت