سروش و ماه و مهر و چرخ و اختر

به نامه مهر موبد هم نباید

گوا گر کس نباشد نیز شاید

گواتان بس بود دادار داور

پس آنگه دست ایشان را به هم داد

بسی کرد آفرین بر هر دوان یاد

که شال و ماهتان از خرمی باد