پس آنگه دست ایشان را به هم داد

گوا گر کس نباشد نیز شاید

گواتان بس بود دادار داور

سروش و ماه و مهر و چرخ و اختر

بسی کرد آفرین بر هر دوان یاد

که شال و ماهتان از خرمی باد

همیشه کارتان از مردمی باد