پس آنگه نامهء خسرو بدو داد

درودت با بسی پذرفتگاری

به شاخی و مهی و کامگاری

پذیرشهای او کردش همه یاد

چو شهرو نامه بگشاد و فرو خواند

چو پی کرده خری در گل فرو ماند

کجا در نامه بسیاری صشن یافت