چو شهرو نامه بگشاد و فرو خواند

به شاخی و مهی و کامگاری

پذیرشهای او کردش همه یاد

پس آنگه نامهء خسرو بدو داد

چو پی کرده خری در گل فرو ماند

کجا در نامه بسیاری صشن یافت

همان نو کرده پیمان کهن یافت