همان نو کرده پیمان کهن یافت

چو شهرو نامه بگشاد و فرو خواند

چو پی کرده خری در گل فرو ماند

کجا در نامه بسیاری صشن یافت

سر نامه به نام دادگر بود

خدایی کاو همیشه داد فرمود

دو گیتی را نهاد از راستی کرد