که نادانیت بر ما آشکارست

ولیکن بر پیام من به موبد

بگو چون تو نباشد هیچ بخرد

بسی گاهست خیلی روزگارست

ز پیری مغزت آهومند گشتست

ز گیتی روزگارت در گذشتست

ترا گر هیچ دانش یار بودی