ملا گویم ندارم در دل این راز

بسازم با برادر چون می و شیر

نخواهم در غریبی موبد پیر

جوانی را به پیری چون کنم باز

چو زرد از ویس این گفتار بشنید

عنان بارهء شبگون بپیچید

همی رفت و نبود او هیچ آگاه