مگر دژخیم ویسه دژ پسندست

نه آن مهتر پسر کش نام ویرو

چه کار افتاد گویی زرد ما را

که افزون کرد راهش درد ما را

که ما را اینچنین در غم فگندست

دل سنگین به بوم ماه بنهاد

همی ناید به بوم مرو آباد