مگر ایشان که ارز تو ندانند

ازین شد روی من هم گونهء برد

تو کندی جوی آبش دیگری برد

به تو داده زن از تو چون ستانند

که و مه راست باشد نزد نادان

چو روز و شب به چشم کور یکسان

نه با آن کرده اند این ناسزا کار