ندانمچارهء خویش از که جویم

خروشان زان با دایه همی گفت

به زاری نیست در گیتی مرا جفت

ندانم زاری خود با که گویم

بدین هنگام فریاد از که خواهم

ز بیداد جهان داد از که خواهم

به ویرو خویشتن را چون رسانم