وزو زهر گزاینده چشیدم

به نوشین لب جوابی داد چون سنگ

به روی مهر بر زد خنجر جنگ

بدو فگت این پایم بد شنیدم

کنون رو موبد فرتوت را گوی

به میدان در میفگن با بلا گوی

مبر زین بیش در امید من رنج