به میدان در میفگن با بلا گوی

بدو فگت این پایم بد شنیدم

وزو زهر گزاینده چشیدم

کنون رو موبد فرتوت را گوی

مبر زین بیش در امید من رنج

به باد یافه کاری بر مده گنج

صمرا کاری به رایت رهنمایست