مباد آن کس که دارد بی دلی دوست

نگوید راز بی کام خداوند

زبان را دل بود بی شک نگهبان

سخن بی دل به دانش گفت نتوان

کجا در بی دلی بسیار آهوست

چو رامین را هوا در دل بر آشفت

ز روی مهربانی شاه را گفت