همه با یار و با طوق زرین

به سر تاج زرو در خوشاب

بهاری بود ازان هر دلستانی

ز رخسارش بدو در گلستانی

سراسر چون دهن شان گوهر آگین

دو صد زرینه افسر بود دیگر

همان صد درج زرین پر ز گوهر