به یکدیگر بپیچیده چو دولاب

ز بیم شیر مانده هر دو برجای

برفته روشنان از دست و از پای

دو پیکر باز چون دو یار در خواب

به پای هردوان در خفته خرچنگ

تو گفتی بی روان گشسته و بی چنگ

اسد در پیش خرچنگ ایستاده