گهی رامین چنین اندیشه کردی

ز مهر دوستان به کام دشمن

مگر چون حسرت عشق آی

چنین جبار و گردنکش نبودی

گهی با دل صبوری پیشه کردی

گهی در چاه و سواس او فتادی

گهی دل را به دانش پند دادی