سزد گر دل بر آن مردم بسوزد

نپرسد ایچ کس وی را ازان حال

خردمندا ستم باشد ازین بیش

که عشق را همی عشق آورد پیش

که عشق اندر دلش آتش فروزد

بس است این درد عاشق را که هنوار

بود با درد عشق و حسرت یار