بود با درد عشق و حسرت یار

سزد گر دل بر آن مردم بسوزد

که عشق اندر دلش آتش فروزد

بس است این درد عاشق را که هنوار

همی بایدش درد دل نهفتن

نیارد راز خود با کس بگفتن

چنان چون بود مهر افزای رامین