که بود اند سخن بسیار مایه

چو او را بود ناکامی بهفرجام

مبیند ایچ کس دیگر ز من کام

دگر باره زبان بگشاد دایه

بدو گفت ای چرغ و چشم مادر

سزد گر نالی از بهر برادر

که بودت هم برادر هم دلارم