دریغ این بود با حسرت آن

ولیکن کام دل از هم نبینند

پس آنگه هر دو از هم دور مانند

رسیدن را به هم چاره ندانند

بماند جاودانی درد ایشان

چنان مردی که باشد خارو درویش

ز ناگاهان یکی گنج آیدش پیش