به خاک اندر جوابش باز دادی

وگر رصوان بر آن بت بر گذشتی

به چشمش روی حوران زشت گشتی

ور آن بت مرده را آواز دادی

و گر رخ را در آب شور شستی

ز پیرامنش نی شکر برستی

و گر بر کهربا لب را بسودی