همی دانم که تا من زنده باشم

نجویم بی وفایت شادمانی

اگر جانم ز مهرت سیر گردد

به سر بر موی من شمشیر گردد

به پیش بندگانت بنده باشم

سپیدی روزم از روی تو باشد

سیاهی شب هم از موی تو باشد