صاگر کین وروز و با من ستیزد

که گردد بختم از روی تو فیروز

دلت بر من نماید مهربانی

نجوید سر کشی و بد گمانی

به جان من که خون من بریزدص

چه باید ریختن خون جوانی

که هر گز بر تو نامد زو زیانی