بکار آیدت با آن سرو بستان

نگر تا تو نداری هر گز امید

که تابد بر تو آن تابنده خورشید

نگر تا تو نپنداری که دستان

نگر تا در دلت ناید که نیرو

توانی کرد با فرزندی شهرو

ترا آن به که دل وی نبندی