دل اندر بر شکسته دم گسسته

به مغزش بر شد از دل آتش مهر

دمیدش زعفران از لاله گون چهر

چو یک ساعت زبانش بود بسته

دگر باره سخنها گفت زیبا

ز دردی سخن و حالی ناشکیبا

بسی زاری و لابه کرد و خواهش