که شد تیر هوا سوی نشانه

مرا تو دوست بودی دل افروز

ولیکن دوستر گشتم از امروز

گسسته شد میان ما بهانه

ازین پس هر چه تو خواهی بفرمای

که از فرمانت بیرون ناورم پای

کنم بخت ترا بر ویس پیروز