کزین اندوهت آید رستگاری

ز جان خویش بندی بر گشادی

بیاوردی و بر جانم نهادی

نگر تا هیچ گونه غم نداری

تو خود بینی که کامت چون بر آرم

به نیکی روی کارت چون نگارم

ترا بر اسپ تازی چون نشانم