کزو آسیب سخت آید روان را

گمان کردی به رنج اندر سهی سرو

تو پنداری که در چاهی نه در مرو

سبکتر کن ز دل بار گران را

نه بس کاری بود اسیب بردن

گذشته یاد کردن درد خوردن

ز غم خردن بتر پتیاره ای نیست