اگرچه درد بر تو بی کرانست

غم تو مشنوداد و بد مبیناد

شنیدم هر چه گفتی ای پری روی

فتاد اندر دلم چون آهی و روی

مرا درد تو بر دل بیش از آنست

مبر اندوه کت بردن نه آیین

به تلخی مگذران این عمر شیرین