به صد کام دگر داری بهانه

چرا از بهر آن اندوه داری

که هست ایدر جهان چون تو گذاری

اگر کامی ز تو بستد زمانه

جوان و کامگار و پادشایی

به شاهی بر گهان فرمان روایی

مکن پدرود یکباره جهان را