نگه کن تا تو چونی او چنانست

به دل این داغ دارد کش تو داری

ترا ماند به مهر ای گنبد سیم

تو گویی کرده شد سیبی به دونیم

چو زر اندود شاخ خیزراست

ترا دیدست و عاشق گشته بر تو

امید مهربانی بسته در تو